Pomysłodawcą i najgorętszym zwolennikiem wystawienia schroniska był Josef Siebelt. Ten świeradowski lekarz, przybyły w wieku 21. lat do uzdrowiska będąc ciężko chorym, doznał na miejscu cudownego ozdrowienia - osiedlił się więc w Bad Flinsberg na stałe. Wkrótce zapalił swoją ideą budowy schroniska prężnie w owym czasie działające towarzystwo RGV (Riesengebirgsverein e. V. - Towarzystwo Karkonoskie).

Niewiele by jednak z pomysłu wyszło gdyby nie hojność możnego rodu Schaffgotschów, którzy przekazali pokaźną sumkę oraz grunt pod budowę - tuż pod szczytem, na płn. stoku góry, na wysokości 1060m n.p.m. Prace ukończono w 1924 roku i odtąd Heufuderbauade (jak nazwano schronisko) zapewniało 30 miejsc noclegowych w ładnych pokojach.

Ponadto schronisko oferowało, poza pełnym wyżywieniem i imprezami okolicznościowymi, kurs narciarski, a po wybudowaniu toru saneczkowego również zjazdy sankami. Do korzystania z zimy zachęcało grubą na 1-2m pokrywą śnieżną zalegającą stoki od grudnia do kwietnia.

W kilka lat po otwarciu, tuż obok wybudowano schronisko młodzieżowe (Jugendherberge) gdzie organizowano również obozy letnie (niestety w tej mrocznej dobie także dla Hitlerjugend).

W tamtych czasach nie brakowało w okolicy atrakcji ani schronisk - konkurencją dla Heufuderbaude była Iserkammbaude - starsza i choć nieco odleglejsza to łatwiej dostępna dzięki Neue Iserstrasse (Nowa Droga Izerska). Mimo to kuracjusze i wędrowcy bardzo szybko polubili nowe schronisko. Górowało nad Bad Flinsberg i zachęcało swą ładną sylwetką do odwiedzin.

Heufuderbaude szybko stała się popularna.

Zobacz także

• Kammhäuser (Polana Izerska)
• Ludwigsbaude (Rozdroże Izerskie)
• Kesselschlossbaude (Kotlina)

Sam zobacz